On the Road

On the Road

Nedresoppero

Cannonball Ride 2013Posted by Arthur 2013-07-27 01:41

Hotel Porjus blijkt een goede keuze. Geen keten hotel en alles piekfijn in orde. In de hal staat een mengelmoes van stijlen uit verschillende tijdperken bij elkaar en ik heb het dan weer niet over een bus bejaarden die net binnen gekomen waren maar over het meubilair. Prachtige kasten uit midden 1800 afgewisseld met stijl stoelen uit de jaren 30. Het voordeel van stoelen uit die periode is dat ze ook lekker zitten. En na de maaltijd zit ik daar aan mijn inmiddels derde Norrlands Guld. Het eten was prima, alleen de muziek was weer door de half debiele Laaven uitgekozen. Verder een echte aanrader. Het hotel kijkt over het reservoir uit en in de winter ben je er “Noorderlicht” verzekerd.

Na weer een te korte nachtrust, het ontbijt is n.l. tussen 8 en 9, ben ik toch ongemerkt weer om iets over tienen aan het fietsen. Vandaag wil ik Nedresoppero zien te halen. In het begin is het nog niet warm en is er zelfs aardig wat bewolking en dus wat minder warm dan de voorgaande dagen. De enige hindernis zal misschien mijn linker enkel gaan worden. Het begon op de hiel met een pijnlijk plekje, ik dacht dat het van mijn nog redelijk nieuwe schoenen kwam, maar nu voel ik de hele achillespees trekken en was mijn enkel behoorlijk dik. Ik doe de linker schoen zo strak mogelijk en kijk wel wat er gaat gebeuren. We zitten dit jaar toch al een beetje in het jaar van de lichamelijke klachten dus dit kan er ook nog wel bij.

Ik rij over de grote weg Galivare door zonder acht te slaan op de fietspaden, en ik stop ook niet voor een pizza of andere rotzooi. En heb er een goed tempo inzitten. De kunst van het rijden van een lange afstand zit hem in het stoppen. hoe minder hoe beter en constant door blijven trappen. Hier in Zweeds Lappland is het moeilijk dat ritme te vinden omdat de weg het nodig vind om steeds te klimmen en dalen, de hoogte ligt tussen de 325 en 550 meter. De fiets gaat als een trein en ook het niet meenemen van al te veel bagage doet het altijd goed in de heuvels.

Om een uurtje of 3 of half 4 kom ik aan in de Lapponia Lodge. Ik had mezelf al gek gemaakt met de rendieren ragout, maar ze hadden zomaar zonder me te raadplegen voor het eerst in 15 jaar de kaart veranderd. Nou dan maar een pasta genomen. Smaakte ook prima maar gaf niet het zelfde “thuis” gevoel als de ragout zou hebben gedaan. Als ik dan eindelijk om even over 5 weg wil gaan maak ik eerst nog een praatje met een aardige vrouw die samen met haar hond aan het fietsen is. Voor het beestje heeft ze een karretje achter haar fiets, waar ook nog eens een paar zware tassen aanhangen. Ze is op weg naar het zuiden dus ik hoef geen wedstrijdje te doen. Er zitten trouwens maar weinig Noordkaap fietsers op de baan dit jaar, ik moet de eerste nog ontmoeten.

Om half 6 ga ik toch weg, de E10/E45 richting svappavaara waar ook veel verkeer heen gaat richting Kiruna is aanzienlijk rustiger als de aardappelen op tafel staan. Dan is het nog een kilometer of 12 naar de afslag voor Vitangi om de dan weer veel stillere E45 verder te volgen richting Finse grens. Nog iets moois is dat de gehele weg naar Vitangi 37 Kilometer opnieuw is aangelegd en het asfalt behoorlijk glad is. De wind trekt aan maar gelukkig heb ik hem in de rug. De bijna 40 kilometer vliegen voorbij. Ik scheur vol gas Vitangi door en ben in de veronderstelling dat Nedresoppero maar een kilometer of 5 buiten Vitangi ligt? Dit was geen goede aanname want het blijken er nog eens 49 te zijn tegen die tijd doet mijn hele linker onderbeen zeer dus het gaat wat rustiger aan. Net na 10 uur kom ik aan. De zoon van Anna die de cabins verhuurt is pas 83 geworden en is al naar bed. Gelukkig kan de zoon, die zelf ook al 61 is, en die ik ook wel eens eerder heb gesproken mij ook prima aan de sleutel helpen.

De cabins zijn oud, en er is al jaren niets meer aan gedaan, en de deur gaat nog minder ver open dan de vorige keer. Het ligt op een prachtige plek aan een brede rivier en op de oever zie je bijna altijd wel poolhazen of vossen rondscharrelen. Morgen maar eens rustig starten en kijken of we de enkel in de ducttape moeten zetten. Zou stom zijn om nu te moeten stoppen, morgen gaat het weer droog en zonnig blijven heb ik van de lokale Pelleboer gehoord.

  • Comments(2)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Trudy 2013-07-27 16:24

Wat een mooie foto, s !

Posted by Herman Mandemakers 2013-07-27 16:11

Zojuist terug van onze fietstocht naar Barcelona, ga ik uiteraard je weer op de voet volgen wat je allemaal meemaakt en zo onnavolgbaar scherp becommentarieert. Voor zover je die aanmoediging nodig hebt of je erdoor laat beïnvloeden: hou je vooral niet in. Hoewel dat de kans wel groter maakt dat ik vroeg of laat wordt aangestoken door je Noordkaap-virus. Ik kijk intussen uit naar het Scandinavisch Superbrevet komende maand, waar je ongetwijfeld afgetraind aan de start zal staan. Wellicht heb je nog meegekregen dat Frank de 1000 kilometer van Leo in nog geen vloek en een zucht gedaan heeft. Dat belooft wat.

Geniet er van. Groet, Herman